nare dagen

Het gaat allemaal best heel goed al is het niet allemaal rozengeur en maneschijn.
Ik heb nu 2 nare dagen achter de rug. Zaterdag kwam ik al aan  te weinig vocht, fruit en melkprodukten. Ik vind de weekenden best lastig omdat je dan toch uit je ritme bent.
Gisteren had ik wat lekkers bij de koffie genomen en dat viel echt verkeerd. Daarna toch nog wat soep en klein stukje vlees gegeten en toen ging het mis. Mijn hele buik deed zeer, krampen in mijn buik en misselijk. Ik had het idee dat k moest overgeven en dat maakte me angstig omdat ik dacht dat dat pijn zou doen. En zo was het kringetje weer rond. Wouter hielp me door op mijn ademhaling te letten en toen werd ik rustiger en ging het beter.
Na een kort slaapje was het geheel verdwenen en gig het weer goed.
Totdat we gingen avondeten. Ik at een cracker met kaas en een ontbijtkoekje met minder suiker en na een half uur een glas melk en toen ging het weer mis. Weer krampen en buikpijn. Na een aantal keer op de wc gezeten te hebben was het weer goed.
Het blijft uitproberen, het ene valt wel goed en het andere niet.
Ook vandaag was weer een dag waarop het eten niet lekker liep. Een half uur na het ontbijt nam ik weer een glas melk en daar zit ik zooo vol van....
Doordat ik te weinig drink en eet ben ik weer een etenslijst gaan bijhouden met wat ik exact binnen krijg. En dat is nog steeds te weinig. Moeilijk als je moet eten en drinken en je zit gewoon vol.....
Ook waren de kinderen allemaal weer naar school en Wouter naar zijn werk. En stil dat het was! Ook daar moet ik weer aan wennen. Ik kan nu natuurlijk nog niet zo veel doen.....en dan ga ik zitten malen....Daar moet ik echt voor oppassen en afleiding zoeken!
Ik wilde dit stukje schrijven om een eerlijk beeld te geven van de eerste weken na de operatie en dat het niet altijd goed gaat. Al mag ik nog niet mopperen.....

Eerste sessie natraject

Vanmiddag hadden we al weer de eerste sessie van het natraject. Heel leuk om de hele groep weer te zien en ook de veranderingen bij elkaar te zien. Dunnere gezichten vooral!
De dietist begon vandaag als eerste. Ze wilde graag weten hoe het met ons ging, waar onze knelpunten zitten e.d.
We hebben besproken hoe het dagschema in elkaar zit en waar verbeteringen kunnen worden aangebracht. Toen bleek dat ik heel goed op dreef was en dat mijn ritme goed is.
Het eten gaat prima, iedere keer nieuwe dingen blijven proberen.
Belangrijk is om te luisteren naar mijn lichaam!
Daarna moesten we meten en wegen en toen bleek dat ik in totaal 14 kg afgevallen ben en mijn taille 5 cm minder is. Ik was erg blij dat te horen. Ook werd me verteld dat ik al 20% van mijn overgewicht kwijt ben en dat ik niet meer in de risicogroep morbide obesitas zit. Ik zit onder een BMI van 40!
Al met al ben ik blij met de vorderingen die ik heb gemaakt! Ik ben er trots op dat het zo goed gaat!
Ik zit vol energie, wil van alles doen maar moet wel mijn grenzen bewaken hetgeen ik best moeilijk vind. Ik ben nog steeds herstellende en dat dreig ik soms weleens te vergeten......

Daarna kregen we de psycholoog nog even. Ook zij wilde graag weten hoe het met ons allemaal gaat.
Er werden knelpunten beproken. Het is best lastig om bepaalde belemmerende gedachten om te zetten naar helpende gedachten. Het is namelijk zo dat bepaalde gedachten al zo lang in je hoofd zitten dat ze er moeilijk uit te krijgen zijn. Dit is een nieuwe fase waarin je lichaam moet wennen aan de hoeveelheid voedsel die het nu krijgt. Je mag eten tot je voldaan bent en dat voel je zelf het beste.
Je kunt niet zomaar je maag oprekken, dan moet je structureel veel te veel eten een aantal maanden lang. Dat was mijn "angst". Ik wil gezond eten maar niet te veel. Dat was een fout, volgens de dietist want je lichaam is een fabriek die brandstof nodig heeft. En gezonde dingen kun je gewoon eten.
Het was fijn om de sessie te hebben om alle vragen en opmerkingen te spuien.
Ik heb weer een aantal dingen geleerd die ik in praktijk ga brengen.

Weer vorderingen!

Vandaag zijn de nietjes uit de wondjes gehaald! Ik zag er erg tegen op maar het viel best mee. Mijn  bloeddruk werd gemeten en die was perfect.
Ook met het eten gaat het steeds beter. Wat ik nu zoal eet?
Een vezelrijke cracker met kaas, een schaaltje kwark met vruchten, 75 gram kipfilet of zalmfilet, paar hapjes groente.
Het is echt een hele rara gewaarwording dat je na 1 cracker vol zit, of na 75 gram vlees/vis. Ik kijk met verbazing naar de anderen wat die allemaal in heel korte tijd naar binnen krijgen.....dat heb ik ook altijd zo gedaan! Ongelofelijk!
Vandaag ben ik weer een stukje wezen wandelen en ook dit ging prima!
Iedere dag gaat het iets beter.......

Update: 5 dagen na de operatie

Het is inmiddels al weer 5 dagen geleden dat ik geopereerd ben en ik moet zeggen: Het gaat goed!
De 2de dag had ik geen pijn meer alleen nog wat nawerkingen van het gas wat in je buik gespoten wordt tijdens de operatie. Dat is een naar, vervelend gevoel! Bij iedere verandering van houding drukt dat gas in je buik tegen het middenrif of tegen de wondjes.
De wondjes zijn er goed uit, heb ik nauwelijks last van.
Het eten en drinken gaat ook goed, ik heb me deze 5 dagen aan het vloeibae dieet gehouden. Dus water, bouillon, yoghurt, smoothies, vla en kwark. Dit ging erg goed, kleine hapjes en slokjes!
Behalve als iets gelijk uit de koelkast kwam viel het niet zo lekker.
Vandaag mag ik over op gepureerd eten, lijkt me heerlijk! Weer even wat te kauwen! Ik verheug me vanavond op een stamppotje spinazie met zalmfiliet, hhmmm heerlijk!
Vanmorgen heb ik Yoghurt op met havermout en smoothie erdoor, heerlijk!
Ook het lopen gaat goed, gisteren heb ik een stuk(je) gelopen met Rakker en Wouter, was echt lekker!
Ik merk dat ik graag wandel dus dat komt goed uit!
Nu het wandelen goed gaat wil ik het meer gaan opvoeren, uiteraard naar wat mijn lichaam aangeeft!
Ik heb geleerd om goed naar mijn lichaam te luisteren en doe daar voordeel mee!
Ook slaap ik weer heerlijk wat ervoor zorgt dat je overdag goed in je doen bent.
Al met al kan ik zeggen: Het gaat echt goed en ik ben er heel blij mee, en dankbaar voor!
Gisteren was mijn verjaardag en ik ben door Wouter verwend met een collier voor mijn "mijlpaal" (operatie) omdat hij zo vreselijk trots op me is, en ook kreeg ik nog oorbellen! Ik kon mijn geluk niet op!

Thuis!

Om 14:45 was ik weer thuis! Heerlijk in eigen huis en eigen bed! Al moest ik mijn draai natuurlijk weer even vinden in mijn bed. Ik werd goed verzorgd door schoonmoeder en man en kids. Iedereen was blij dat mama weer thuis was! Heerlijk om te weten dat ze van je houden!!!
Vloeibaar eten gaat goed, alleen dranken vanuit de koelkas is te koud. Dat plonst als een steen in mijn maag! Ik ben al erg verwend met bloemen! Heel fijn al dat meeleven!
Na mijn middagslaapje ging het steeds beter. Nu ben ik 2-3 uurtjes op en daarna weer een uurtje op bed.
Het is een rare gewaarwording dat je zo lag bezig ben met de voorbereiding het nu echt realiteit is!
Eerst aansterken en daarna heerlijk hard aan de slag!

Operatie achter de rug en weer lekker thuis!

Het was me wel een dag, afgelopen maandag! Om half 10 moest ik me melden, kreeg een intake gesprek en mocht overal gaan en staan in het ziekenhuis als ik half 12 maar weer op de afdeling was. Om half 1 werd er gebeld dat ik naar de voorbereidingskamer mocht. Daar plaatsen ze een infuus, wat bij mij niet zo lekker liep omdat ik lastig te prikken ben, en daar bereiden ze je verder voor voor de operatie! De hele tijd was de zin in mijn hoofd: De Heere is uw bewaarder!
Om half 2 werd ik opgehaald en was mijn tijd gekomen dat ik geopereerd zou worden.
De spanningen waren wel hoog opgelopen, hoor. Maar eenmaal in slaap gebracht weet je van de wereld niet meer af. Het blijft een rara gewaarwording dat je van het ene op het andere moment ineens gewoon "weg" bent! En je wordt weer wakker op de verkoeverkamer. Ik voelde me erg naar omdat mijn bloeddruk veel te hoog was. 190/90, en daarvoor kreeg ik medicatie door het infuus. Ik moest heel erg zweten en zei tegen de verpleegkundige:" Ik voel me echt niet fit, hoor" . waarop ze moest lachen en zei dat dat door mijn bloeddruk kwam.
Eenmaal weer op de afdeling was ik suf en had pijn. Dit vond ik he pittigste stuk! Wouter zat heel rustig naast mijn bed en ik zei:" Mijn ogen vallen steeds dicht, hoor". Hij zei, geeft niks, ik blijf lekker hier zitten.
Toen werd ik 2 uur na de operatie uit bed gehaald en moest ik op een stoel gaan zitten naast het bed. Ik dacht, dat gaat me nooit lukken, ik voel me zo slap. Maar het ging al was ik wel blij toen ik weer in bed lag.....
De chirurg kwam langs en vertelde dat alles volgens het boekje verlopen was!
'S Avonds heb ik even op de gang gelopen en vanaf toen ging ik weer opknappen. Lekker wat bouillon gedronken en langszaamaan voele ik me weer een beetje terug komen.
Jammergenoeg zat mijn infuus toch niet zo goed en moest ik opnieuw 2 keer geprikt worden om toch weer een infuus er in te krijgen.
Het slapen ging minder goed omdat mijn bloeddruk ieder uur werd gemeten en ik heel veel moest plassen. In de morgen heb ik mee heerlijk opgefrist en als ik 600 ml gedronken had mocht ik om 14:00 naar huis! Daar ging ik voor!!

Nog 3 nachtjes.....

Bijna is het zover! Aanstaande maandag om 9:30 moet ik mij melden bij de opnamebalie in het Rijnstate ziekenhuis in Arnhem.
Spannend!
Soms vliegt het me aan, andere keren ben ik er rustig onder.
Afgelopen zaterdag op zondagnacht vloog het me weer aan en heb ik een heel poos wakker gelegen.
Zondagmorgen in de kerk in Oostenrijk kreeg ik rust! De dominee preekte over Psalm 121: De Heere is uw bewaarder, Hij slaapt en sluimert nooit! Hij gaat met me mee en dat geeft rust!